Deklaratat e Brooklyn Beckham për përçarjen me prindërit e tij, David dhe Victoria, vazhdojnë të jenë në qendër të vëmendjes. Mes rrëfimeve të gjata që ai ka bërë publikisht, një detaj ka ndezur veçanërisht kuriozitetin: historia e fustanit të nusërisë së Nicola Peltz.
Sipas versionit që Brooklyn ka përcjellë, Victoria Beckham i kishte premtuar nuses së ardhshme se do t’ia realizonte fustanin e bardhë, por më pas, pak para ditës së dasmës, thuhet se u tërhoq. Është një rrëfim që, nëse merret si i mirëqenë, e vendos konfliktin në një terren shumë personal: jo thjesht keqkuptim familjar, por një premtim i madh që u la pezull në minutat e fundit.
Por pikërisht këtu nis dilema. Sepse ekziston edhe një tjetër rrëfim, i publikuar vite më parë, që duket se e zbeh ose e rrëzon këtë narrativë.
Në një intervistë të vitit 2022, stilistja e Nicola Peltz, Leslie Fremar, ka përshkruar procesin e fustanit të dasmës si një projekt couture i punuar gjatë, i ndërtuar hap pas hapi me shtëpinë Valentino Haute Couture dhe me Pierpaolo Piccioli. Sipas këtij përshkrimi, fustani nuk ishte diçka e gjetur me nxitim në fund, por një punë që zgjati rreth një vit, me takime të planifikuara, udhëtime në Romë dhe prova të përsëritura edhe në Shtetet e Bashkuara. Madje përmendet se disa rrobaqepës kanë udhëtuar deri në Miami për t’u siguruar që çdo detaj të ishte perfekt për ditën e madhe.
Edhe aspekti estetik i fustanit, sipas stilistes, ka qenë i menduar që në fillim me një ide të qartë: elegancë e pastër dhe minimalizëm me impakt. Fillimisht është provuar modeli në pëlhurë prove, pastaj janë bërë ndryshimet përfundimtare, dhe në vend që të shtoheshin ornamente, është zgjedhur të hiqeshin disa elemente që të ruhej thjeshtësia.
Kjo e bën pyetjen të pashmangshme: nëse fustani ishte një projekt couture i planifikuar prej një viti me Valentino, ku qëndron saktësisht premtimi i Victoria Beckham dhe tërheqja e saj “pak para dasmës”?
Mund të jetë që të dyja palët po flasin për gjëra të ndryshme, një ide fillestare që u hodh, një bisedë e hershme që u interpretua si premtim, ose një pritshmëri që u rrit në kohë e më pas u kthye në arsye konflikti. Por në mënyrën si janë rrëfyer publikisht, dy versionet duken sikur nuk takohen askund.
