Luksemburgu hyri në histori jo me një rekord sportiv apo një nismë simbolike, por me një vendim që prek përditshmërinë e çdo njeriu: e bëri transportin publik falas në shkallë kombëtare. Që nga 1 marsi 2020, autobusët, tramvajet dhe trenat në klasën standarde brenda territorit të vendit mund të përdoren pa biletë, pa abonim dhe pa asnjë pagesë.

Në një kohë kur shumë kryeqytete europiane flasin për ndotjen, trafikun dhe kostot e jetesës, Luksemburgu zgjodhi një rrugë të drejtpërdrejtë: të heqë barrierën financiare dhe ta kthejë lëvizjen në shërbim publik real. Për banorët, për ata që udhëtojnë çdo ditë për punë dhe për turistët, kjo do të thotë më pak stres, më pak procedura dhe një arsye më shumë për ta lënë makinën mënjanë.

Skema e transportit falas është e qartë: çdo udhëtim me autobus, tramvaj dhe tren të klasës së dytë brenda Luksemburgut është pa pagesë. Përjashtim bëjnë trenat e klasës së parë dhe linjat ndërkombëtare që dalin jashtë kufijve. Me fjalë të thjeshta, brenda vendit mjafton të hipësh dhe të udhëtosh.

Ky model ka edhe një efekt praktik që shpesh harrohet: e thjeshton në maksimum përvojën e përdoruesit. Nuk ka nevojë të kërkosh ku blihet bileta, nuk ka radhë, nuk ka konfuzion me tarifat dhe zonat, sidomos për vizitorët. Transporti publik shndërrohet në një zgjedhje spontane, jo në një detyrë logjistike.

Luksemburgu është një vend i vogël, por me një ritëm të lartë lëvizjeje. Trafiku rrugor ka qenë prej vitesh një nga sfidat e përditshme, i ndikuar edhe nga fluksi i udhëtarëve që hyjnë e dalin çdo ditë për arsye pune. Në këtë kontekst, transporti publik falas nuk është thjesht “dhuratë” për qytetarët, por një pjesë e një strategjie më të gjerë: ta bëjë alternativën publike aq të lehtë dhe tërheqëse sa të konkurrojë realisht makinën private.

Një tjetër shtysë është dimensioni social. Kur transporti kushton, ai bëhet pengesë për shumë familje, studentë, të rinj apo të moshuar. Kur transporti është falas, lëvizja për punë, shkollë, shërbime apo aktivitete sociale bëhet më e aksesueshme. Në këtë kuptim, politika nuk synon vetëm mjedisin, por edhe barazinë në mundësi.

Për turizmin, ky ndryshim i jep Luksemburgut një avantazh të rrallë: vizitori mund ta shohë vendin pa pasur një kosto të shtuar për lëvizjen. Një udhëtim në qytetin e Luksemburgut, një ndalesë në lagjet historike, një vizitë në kështjella apo zona natyrore bëhet më e thjeshtë, sepse transporti nuk është më “pjesë e buxhetit” që të detyron të bësh kompromis.

Kur lëvizja është e lirë dhe e lehtë, rritet edhe fleksibiliteti. Turistët nuk ndihen të lidhur vetëm pas qendrës, por mund të dalin jashtë saj, të eksplorojnë më shumë, të qëndrojnë më gjatë dhe të krijojnë një përvojë më të pasur. Në mënyrë indirekte, kjo mund të shpërndajë më mirë flukset turistike dhe t’i japë frymëmarrje edhe zonave jashtë itinerareve klasike.

Transporti falas është një sinjal i fortë, por vetë Luksemburgu e ka të qartë që vetëm falas nuk mjafton. Nëse autobusët vonohen, nëse trenat janë të mbushur, nëse frekuenca nuk i përgjigjet ritmit të qytetit, njerëzit prapë do ta zgjedhin makinën. Prandaj, masa lidhet me një ide më të gjerë të mobilitetit të qëndrueshëm: më shumë investim në rrjet, më shumë shërbim, më shumë kapacitet, më shumë lehtësi për qytetarin.

Në të njëjtën linjë është edhe objektivi afatgjatë për uljen e emetimeve dhe orientimin drejt një modeli më të pastër lëvizjeje, me fokus te transporti publik, biçikletat dhe infrastruktura urbane që i jep prioritet njerëzve, jo vetëm automjeteve. Ideja është që qyteti të funksionojë më mirë, jo thjesht të ketë bileta falas.

Shumë qytete europiane kanë eksperimentuar herë pas here me transport falas në nivel lokal, në ditë të caktuara ose për kategori të veçanta. Ajo që e bën Luksemburgun të veçantë është shkalla: një vend i tërë, me një politikë të unifikuar, e zbatuar në mënyrë të vazhdueshme.

Pikërisht për këtë arsye, Luksemburgu shihet sot si një laborator i hapur. Jo sepse ka gjetur një zgjidhje magjike për trafikun, por sepse ka vendosur një standard të ri se si mund të mendohet shërbimi publik: më i thjeshtë, më i arritshëm dhe më i lidhur me të ardhmen e qyteteve.