
Zënkat mes partnerëve dhe, në përgjithësi, konfliktet në martesë nuk sjellin vetëm dhimbje dhe zhgënjim, por edhe pasoja për shëndetin psikologjik dhe fizik, dhe mund të çojnë deri te prishja e vetë marrëdhënies. Për këtë arsye, të vuash, të kuptosh, të ndahesh, të ndërmjetësosh, por edhe të mbash peshën e dhimbjes apo të përballesh me një tradhti, nuk janë vetëm tema të ndjeshme e personale. Janë tema që prekin të gjithë, ndikojnë te mënyra si funksionon shoqëria dhe kërkojnë përgjigje.
Psikoterapia, dhe sidomos terapia e çiftit, është një nga këto përgjigje, por shpesh nuk merret parasysh sa duhet, sepse këshillimi dhe terapia në çift nuk janë gjithmonë rrugë që zgjidhen me lehtësi.
E vërteta është se një çift në konflikt, para se të shkojë te një terapist çifti, përplaset me disa pengesa. Vetë konflikti, që është ende i nxehtë, jo gjithmonë lejon hapjen mendore dhe emocionale të nevojshme, qoftë edhe për të rënë dakord për një gjë minimale, të kërkojnë ndihmë nga jashtë. Dhe kjo hapje është e domosdoshme për të parë realisht shqetësimin dhe vuajtjen e partnerit, por edhe të vetes.
Pasi merret vendimi, hapi tjetër është të kuptohet kë duhet të kërkosh. Të kërkosh ndihmë profesionale do të thotë të gjesh një psikolog psikoterapist kompetent, që njeh dhe zotëron një model ndërhyrjeje të përshtatshëm për problemin, pra i specializuar në terapi çifti. Në këtë pikë, çifti ka nisur tashmë të përballet edhe me koston ekonomike të ndërhyrjes, sepse për problemet në çift nuk është gjithmonë e thjeshtë të gjesh ndihmë të përballueshme. Megjithatë, kjo kosto shpesh e shpërblen veten, sepse përkthehet në përfitime psikologjike dhe relacionale, duke u kthyer në një investim familjar shumë të vlefshëm.
Pas kësaj periudhe kërkimi, çifti shpreh kërkesën e tij, terapia nis dhe efektet e saj, sipas asaj që tregojnë studimet, janë të dobishme, por jo automatike. Në suksesin e procesit luajnë rol jo vetëm ndërhyrjet e duhura, por edhe pritshmëritë dhe gatishmëria e partnerëve.
Kur çiftet mbërrijnë në terapi, shpesh ndodh që njëri partner ushtron presion mbi tjetrin përmes ankesave dhe kritikave, ndërsa tjetri shfaqet më i tërhequr ose më pasiv. Ka raste kur partnerët vijnë me idenë se terapisti do të tregojë kush ka të drejtë dhe do të sillet si gjykatës, duke dënuar njërin. Natyrisht, terapia nuk funksionon kështu. Partnerët kanë rol aktiv në daljen nga problemi dhe terapia nuk është vend gjykimi.
Jo çdo çift që pranon të bëjë një seancë është vërtet në kërkim të ndryshimit, riparimit të lidhjes ose një trajtimi ku të dy përfshihen realisht dhe ndihen mirë me terapistin. Disa çifte e lënë terapinë që në fillim, madje edhe para se të nisë trajtimi. Hulumtime shumëvjeçare kanë treguar se të paktën 20 për qind e çifteve që e nisin terapinë nuk i ndjekin seancat deri në fund të planit të trajtimit dhe e braktisin pas një ose disa takimesh.
Por nëse një çift vendos të vazhdojë, çfarë ndodh më pas? A e ndihmon vërtet terapia e çiftit
Në përgjithësi, rezultatet e kërkimeve tregojnë efekte të gjera dhe të rëndësishme. Ndërhyrjet në çift kanë ndikim të dukshëm te çiftet në vështirësi që ndjekin terapinë, krahasuar me çiftet që nuk kanë marrë asnjë ndërhyrje.
Në mënyrë të veçantë, studimet mbi terapinë e çiftit kanë treguar ndikim domethënës në kënaqësinë nga marrëdhënia. Për shembull, duke parë të dhëna nga mbi dy mijë çifte, një meta analizë e publikuar në një revistë shkencore të psikologjisë klinike ka vënë në dukje se terapia e çiftit ka ndikim të rëndësishëm edhe në fusha kyçe të marrëdhënies, si komunikimi, intimiteti emocional dhe sjelljet mes partnerëve. Pra, terapia e çiftit prek pikërisht thelbin e një lidhjeje dhe përfitimet zakonisht ruhen edhe pas një periudhe kohe, si në afat të shkurtër ashtu edhe në afat të gjatë.
Terapia e çiftit sot konsiderohet një metodë e pranuar dhe e provuar për të ulur shqetësimin në marrëdhënie dhe për të përmirësuar cilësinë e saj. Ndërhyrjet e bazuara te lidhja në çift kanë fituar njohje të gjerë për efektivitetin në trajtimin e një spektri të gjerë problemesh specifike të çiftit, por edhe problemesh individuale të shëndetit emocional dhe fizik. Dhe, në fund të fundit, nuk mbetet veçse ta bëjmë atë telefonatë.
