Një detaj i ri, thellësisht prekës, ka dalë në dritë rreth orëve të fundit të jetës së Diogo Jotës, dhe po emocionon jo vetëm fansat e futbollit, por këdo që e lexon si histori njerëzore. Sipas raportimeve të publikuara këto ditë në mediat britanike dhe portugeze, në biografinë kushtuar futbollistit zbulohet edhe mesazhi i fundit që bashkëshortja e tij, Rute Cardoso, i kishte dërguar pak para aksidentit fatal. Libri, me titull “Nunca Mais é Muito Tempo”, pritet të dalë në Portugali më 9 prill 2026.
Në qendër të këtij rrëfimi nuk është vetëm tragjedia e një ylli të futbollit, por një moment fare i thjeshtë, intim, pothuaj i zakonshëm mes dy njerëzve që sapo kishin ndarë një nga ditët më të bukura të jetës së tyre. Sipas këtyre raportimeve, Rute donte t’i tregonte Jotës videon e dasmës së tyre dhe i kishte shkruar: “Dashuria ime, kur të ndalesh, më telefono, sepse kam diçka për të të treguar.” Ky mesazh, sipas të njëjtave burime, nuk u lexua kurrë.
Pesha e këtij detaji bëhet edhe më e madhe kur kujton se Diogo Jota vdiq më 3 korrik 2025, në moshën 28-vjeçare, në një aksident me makinë në Spanjë, ku humbi jetën edhe vëllai i tij, André Silva. Jota po udhëtonte drejt veriut të Spanjës për të marrë tragetin drejt Mbretërisë së Bashkuar, pasi, sipas raportimeve, i ishte këshilluar të mos fluturonte për shkak të një ndërhyrjeje të mëparshme në mushkëri. Autoritetet spanjolle kanë thënë se shpejtësia e lartë ka qenë një faktor i mundshëm në aksident.
Kjo histori e bën edhe më të rëndë kontrastin mes lumturisë dhe tragjedisë. Jota ishte martuar me Rute Cardoso vetëm 11 ditë para aksidentit, pas një historie të gjatë dashurie dhe me tre fëmijë së bashku. Pikërisht për këtë arsye, mesazhi i fundit i saj nuk po lexohet sot thjesht si një SMS e pambërritur, por si ai çasti i ngrirë në kohë që mbetet përgjithmonë pezull mes jetës që po vazhdonte dhe fatit që e ndërpreu atë brutalisht.
Biografia, e shkruar nga ish-futbollisti José Manuel Delgado, përshkruhet nga botuesit dhe mediat që e kanë paraprirë si një homazh emocional për jetën, karrierën dhe figurën njerëzore të Jotës. Në të përfshihen edhe dëshmi nga familja, bashkëshortja dhe figura të futbollit që e kanë njohur nga afër.
Dhe ndoshta pikërisht këtu qëndron forca e vërtetë e këtij rrëfimi: jo te fama, jo te karriera, jo te madhështia e emrit, por te ajo fjali e vogël që mbeti pa përgjigje. Sepse në fund, mes gjithë trofeve, stadiumeve dhe ovacioneve, ajo që të copëton më shumë është një mesazh i thjeshtë dashurie, që nuk arriti kurrë te njeriu për të cilin ishte shkruar.
Nëse do, ta kthej edhe në version më portalesk, me titull më bombastik dhe hyrje më therëse.
