By Charlotte Grainger

In December 2017, Facebook's own researchers publicly questioned whether the site could potentially be a threat to the public's mental health. I had already been thinking about whether or not to give up this platform for several months. But this news was decisive for me. I abandoned social networks.

And the reason was very simple. In recent years, there have been many studies on how a break from social media can significantly improve your well-being. I patiently read and took note of each one I came across, and each time I became a little more disappointed and somewhat more suspicious of its effects.

At the same time, I had noticed that the ways I used social media had suddenly become an integral part of my existence. And that was something I had never counted on. So after reading what the Facebook researchers were saying, I decided to do the only thing I could to free myself from all this. Not only did I deactivate my Facebook account, but I also deactivated my Instagram account. Here's why this move was 100 percent the best way to start the new year.

I have less reason to procrastinate on the things that matter to me

I am a freelancer. So if I don't work, I don't get paid. Therefore, it's fair to say that Facebook and Instagram were negatively impacting my work, and dare I say it, my income. My typical work day was pretty much this: coffee, check email, start writing, check Facebook, answer phone calls, check Instagram, keep writing, check Facebook…

So every work-related task was procrastinated due to engagement with social media. Now that the accounts on them are no longer accessible, I can no longer control them. So I manage to do a lot more work and have time to do extra work, such as answer more emails and chat with potential clients. However, it's a difficult experience as the urge to relapse occurs several times a day, which could be a sign that I was addicted to using social media.

I don't care what other people do

Më vjen turp ta pranoj se më interesonte shumë të mësoja se çfarë po bënin të gjithë në rrethin tim shoqëror. Edhe nëse takoheshin vetëm për kafe apo kishin bërë check-in në kinema, pyesja veten se përse nuk isha në listën e të ftuarve dhe do të filloja të ndihesha shumë e shqetësuar për të gjithë.

Injoranca është vërtet lumturi. Por do të doja që këtë gjë ta kisha zbuluar më herët. Kur nuk jeni me ta, nuk ka asgjë veçanërisht të dobishme ose produktive të dish se çfarë po bëjnë njerëzit. Për momentin, nuk e kam as idenë më të vogël se çfarë po bëjnë njerëzit që njoh. Dhe e dini çfarë? As që më intereson. Unë jam duke u marrë me punët e mia, dhe ata po ashtu. A nuk ekzistonte jeta sociale edhe para rrjeteve sociale?

Njerëzit që kanë rëndësi për mua, më kontaktojnë ende

Frika ime më e madhe nga shkëputja përgjithmonë nga rrjetet sociale, ishte se nuk do të kisha asnjë mënyrë për të mbetur në kontakt me njerëzit përreth meje. Nga ngjarjet tek grupet, Facebook ofron një mënyrë shumë të lehtë për të qëndruar në kontakt me rrethet tuaja sociale. Kisha përshtypjen se nëse nuk do të kisha më një profil, do ta kisha të vështirë të ruaja marrëdhëniet e mia dhe do të isha gjatë gjithë kohës jashtë ciklit figurativ. Fatmirësisht, asgjë nuk mund të ishte më larg të vërtetës. Miqtë e mi dhe anëtarët e familjes që kanë më shumë rëndësi për mua, u përshtatën shumë shpejt me ndryshimin.

Meqë nuk arrita të bëja njoftimin e madh “Unë po largohem nga Facebook!”, disa prej tyre me kontaktuan shumë shpejt për të mësuar se çfarë më kishte ndodhur. Në dy javët e fundit, kam pasur më shumë mesazhe se kurrë më parë. E vërteta është se Facebook-u nuk krijon miqësi; është thjesht një platformë. Kur ta braktisni, njerëzit që kanë rëndësi do të jenë ende aty.

Ftesat që marr janë më të sinqerta

Sa shumë ftesa përmes Facebook që merrja dikur! Të ftoheshe në klube e grupime të pafundme çdo ditë ishte rraskapitëse. Shumicën e kohës, këto ftesa nuk ishin kërkesa të sinqerta për pjesëmarrjen time, por një mënyrë për të rritur numrat në faqet e ngjarjeve apo për të shitur bileta para kohe. Sot nuk më mungojnë ftesat për aktivitete të ndryshme, madje ato janë plotësisht të sinqerta.

Ndihem e lirë ta jetoj momentin

Nuk e kisha kuptuar më parë, por në disa aspekte, unë e jetoja jetën time për hir të rrjeteve sociale. Kur dilja për të ngrënë me miqtë ose familjen, bëja gjithmonë një pauzë për t’i bërë një foto ushqimit të shpejtë që po hanim për ta hedhur në Instagram. Sa herë që takoja dikë për të biseduar, do të përdorja Facebook-un për të check-uar në cilindo bar apo kafene që frekuentonim.

Story im në Instagram ishte vazhdimisht plot me video dhe foto që dokumentonin jetën time të përditshme. Ishte një varësi, një sëmundje. Tani që nuk jam më e detyruar të përditësoj jetën time, gjërat janë pak më ndryshe. Unë ulem për të ngrënë një vakt diku dhe shoh se si duket pjata për veten time dhe për askënd tjetër.

I meet and chat with my friends for real. I make things and enjoy them without ever thinking about how nice they will look on my Instagram Story. It's liberating in a way I never thought it could be, and at least for now, I love the fact that I'm living my life for my own pleasure and not for social media. / "Reader Digest" - Bota.al