Strehimi përbën shpenzimin më të madh për familjet, por qiratë ndryshojnë ndjeshëm në të gjithë Europën. Të dhënat më të fundit të Eurostat tregojnë se cilat qytete janë më të shtrenjtat për qiramarrësit dhe ku marrja e një banese me qira mbetet relativisht e përballueshme.

Strehimi është shpenzimi më i madh për familjet. Së bashku me shërbimet komunale, ai përbën pothuajse një të katërtën (23.6%) e shpenzimeve familjare në Bashkimin Europian, sipas Eurostat.

Kjo barrë është veçanërisht e rëndë për qiramarrësit në kryeqytetet europiane dhe qiratë ndryshojnë ndjeshëm në të gjithë kontinentin.

Por sa kushton të marrësh me qira një apartament në një qytet europian? Dhe cilat vende janë më të shtrenjtat e cilat më të lirat?

Mes 40 qyteteve europiane në 38 vende përfshirë shtetet anëtare të BE-së, vendet kandidate dhe potencialisht kandidate, vendet e EFTA-s dhe Mbretërinë e Bashkuar qiraja mesatare mujore për një apartament me dy dhoma gjumi varion nga 470 euro në Shkup deri në 3,350 euro në Gjenevë, sipas Eurostat.

Kryeqyteti më i shtrenjtë për qira

Londra është i vetmi kryeqytet ku qiraja mesatare tejkalon 3,000 euro, duke u renditur e dyta mes të gjitha 40 qyteteve. Qiramarrësit paguajnë mesatarisht 3,050 euro (2,650 paund) për një apartament me dy dhoma gjumi.

Qiratë mesatare janë gjithashtu mbi 2,500 euro në Dublin (2,650 euro), Stokholm (2,650 euro) dhe Oslo (2,550 euro). Dublini dhe Stokholmi ndajnë vendin si kryeqytetet më të shtrenjta të Bashkimit Europian për qira.

"Arsyeja kryesore pse qiratë ndryshojnë kaq shumë në Europë është se tregjet e banesave janë lokale. Në vende si Gjeneva, Londra, Dublini apo Stokholmi, kërkesa e lartë nga punonjës me paga të mira, kompani ndërkombëtare, studentë dhe banorë të rinj përballet me një ofertë banesash që nuk është rritur mjaftueshëm," tha për Euronews Business eksperti i pasurive të paluajtshme në Global Property, Mikk Kalmet.

Kjo do të thotë se kur më shumë njerëz duan të jetojnë në një qytet sesa ka banesa të disponueshme, qiratë priren të rriten.

Qiraja mesatare në Paris është 2,500 euro, duke e bërë kryeqytetin francez më të shtrenjtin mes katër ekonomive më të mëdha të Bashkimit Europian.

Një apartament me dy dhoma gjumi kushton mesatarisht: 1,750 euro në Berlin, 1,700 euro në Madrid, 1,650 euro në Romë.

Qiratë mesatare janë gjithashtu mbi 2,000 euro në: Kopenhagen – 2,350 euro, Luksemburg – 2,350 euro, Rejkjavik – 2,350 euro, Hagë – 2,150 euro, Bernë – 2,150 euro, Mynih – 2,050 euro.

Ndërsa Lisbona (1,750 euro), Praga (1,650 euro), Vjena (1,600 euro), Zagrebi (1,550 euro), Helsinki (1,550 euro) dhe Athina (1,500 euro) renditen në intervalin 1,500–1,750 euro.

Kryeqytetet më të lira për qira

Në fund të renditjes është Shkupi, me një qira mesatare prej 470 eurosh. Pas tij renditet Prishtina me 520 euro, ndërsa Ankaraja është qyteti i tretë më i lirë me 770 euro për një apartament me dy dhoma gjumi.

Kryeqytetet më të lira të BE-së për qira

Qiramarrësit paguajnë mesatarisht 900 euro në Sofje, e ndjekur nga afër nga Nikozia me 910 euro. Bullgaria dhe Qiproja kanë kryeqytetet më të lira të Bashkimit Europian për qira.

Disa qytete të tjera grupohen rreth nivelit 1,200 euro: Beograd – 1,100 euro, Sarajevë – 1,150 euro, Riga – 1,150 euro, Talin – 1,150 euro, Vilnius – 1,200 euro, Varshavë – 1,300 euro, Budapest – 1,300 euro

"Vendet me paga më të larta mund të përballojnë përgjithësisht edhe qira më të larta, prandaj disa nga qytetet më të shtrenjta ndodhen në Europën Perëndimore dhe Veriore.

Nga ana tjetër, qiratë më të ulëta në Europën Qendrore dhe Lindore nuk do të thonë domosdoshmërisht se strehimi është më i përballueshëm, pasi edhe pagat vendase janë më të ulëta. Prandaj, të shohësh vetëm nivelin e qirasë pa marrë parasysh të ardhurat mund të jetë mashtruese," shtoi ai.

Brukseli, kryeqyteti i Bashkimit Europian, është relativisht i përballueshëm. Qiraja mesatare është 1,450 euro, duke e renditur qytetin në vendin e 22-të nga 40 qytete, afërsisht në mes të listës.

Kalmet vuri në dukje se qiratë janë rritur në pjesën më të madhe të Europës gjatë viteve të fundit. Sipas tij, kjo rritje është nxitur nga rikthimi i kërkesës për banim në qytete pas pandemisë, rritja e popullsisë, flukset migratore, normat më të larta të interesit dhe kostot e larta të ndërtimit.

Ai shtoi se normat më të larta të interesit e kanë bërë blerjen e një banese më të vështirë për shumë familje, duke i shtyrë më shumë njerëz drejt marrjes së banesave me qira dhe duke rritur më tej kërkesën.

"Në shumë qytete të mëdha dhe kryeqytete, oferta thjesht nuk ka arritur të mbajë ritmin me këto ndryshime," tha ai.

Të dhënat e Eurostat nuk përfshijnë tarifat shtesë dhe shpenzimet për shërbimet komunale dhe i referohen apartamenteve të pamobiluara. Banesat merren si të jenë me cilësi të mirë ose shumë të mirë, por jo luksoze.