Gjatë izolimit në pranverën e vitit 2020, Jennifer Doyle, mësuese dhe nënë beqare, po kalonte një periudhë të vështirë. Me sugjerimin e një miku, ajo nisi të praktikonte manifestimin, duke u fokusuar te qëllimet dhe jo te problemet. Sipas saj, kjo i ndryshoi mënyrën e të menduarit dhe e ndihmoi të besonte më shumë te vetja.
Psikoterapistja Dr. Denise Fournier e përshkruan manifestimin si procesin e kthimit të një ideje në një qëllim konkret, duke e shoqëruar me disiplinë dhe veprime të vazhdueshme. Sipas saj, ai lidhet më shumë me vizualizimin, vetëbesimin dhe vendosjen e objektivave sesa me "magjinë".
Edhe Victoria Jackson dhe sipërmarrësi Amman Ahmed thonë se manifestimi i ndihmoi të kapërcenin besimet kufizuese dhe të ndërtonin karrierën që dëshironin. Ata theksojnë se suksesi nuk vjen vetëm nga mendimi pozitiv, por nga puna e vazhdueshme.
Megjithatë, manifestimi ka edhe kritikët e tij. Disa studiues argumentojnë se ai krijon iluzionin se vetëm mendimi pozitiv mjafton për suksesin dhe mund të injorojë faktorët ekonomikë apo shoqërorë që ndikojnë në jetën e njerëzve.
Neuroshkencëtarja Tara Swart shpjegon se shkenca mbështet idenë se truri mund të ndryshojë përmes neuroplasticitetit. Përqendrimi te qëllimet, krijimi i zakoneve të reja dhe marrja e përgjegjësisë për veprimet mund të ndihmojnë në ndryshimin e sjelljes, por rezultatet nuk vijnë pa përpjekje.
Në fund, ekspertët bien dakord se manifestimi nuk është një formulë magjike, por një mënyrë për të qartësuar objektivat, për të ndryshuar mënyrën e të menduarit dhe për t'i shoqëruar ato me veprime konkrete.
